lavendel

lavendel

In één van mijn tuinboeken zag ik laatst het woord plezierkruid staan. Dat is nou typisch een woord waar ik instant blij van wordt. Zo’n woord dat blijft hangen. Zo’n woord waardoor ik direct bij mijzelf te rade ga welk kruid nu eigenlijk mijn plezierkruid is. Dat is lavendel. Echt veruit het plezierigste kruid van allemaal. De redenen zijn talloos. Lavendel is een prachtig wintergroen struikje. Dat vind ik altijd een pré bij planten, als je in koude kille dagen nog iets hebt om naar te kijken. De kleur van de dunne spitse blaadjes is ook heel bijzonder. Als je goed kijkt zie je dat ze aan de basis van de plant groen zijn, in het midden van de steel verkleuren naar grijsgroen, en eenmaal bij de top lichtgrijs zijn. Hoe verzint de natuur zoiets. En dan de combinatie met die ranke donkerpaarse bloemaren hoog wuivend boven het grijze groen. Dat het struikje tevens bladluis weert is natuurlijk een extra fijne eigenschap in de moestuin.

En toch.. nu ik er zo over nadenk zijn het vooral de associaties waardoor het voor mij een plezierkruid is. Lavendel is geconcentreerde zomer. Zodra de plant aangeraakt wordt, komt het aroma uit het blad los en waan ik me in Zuid-Frankrijk. In de brandende zon loop ik tussen eindeloze rijen prachtige lavendel. Glooiende velden paars zover ik kan zien.

De lavendel staat bij mij dan ook in de voortuin langs het pad naar de voordeur. Dat is de beste plek. Niet alleen voor mijzelf maar ook voor mijn bezoekers. Ik heb zelfs de postbode erop betrapt dat hij altijd even zijn hand langs de lavendel haalt nadat hij mijn pakketje heeft afgeleverd.

Lavendel is niet alleen een plezierkruid vanwege het aroma maar het is ook nog eens een superhandig kruid om te verwerken. Met name de bloemen. Kijk wel even of je de originele lavendel hebt: lavandula angustifolia. Op internet is de  lijst met geneeskrachtige toepassingen lang als je daarop zoekt, maar daar gaat het me nu niet om. Ik ben tenslotte niet ziek. Misschien ga ik er lavendelsiroop van maken. Of lavendelolie. Of thee. Ik zie het wel.

Eerst moet de plant gesnoeid worden. Eind augustus, begin september is het juiste tijdstip want dan is de plant uitgebloeid. Bij het snoeien van deze geparfumeerde dame moet je hard zijn. De stelen van de lavendel verhouten snel dus als je niets doet kun je je plant na een paar jaar weggooien. Dan resteren lange stakerige houtjes met een paar miezerige bloemetjes waar je niets meer aan hebt. Zonde.

Knip de stelen met de bloemaren zo ver mogelijk terug. Tot op het eerste groen na het verhoutte gedeelte. De niet bloeiende stelen knip je net zover terug. In het voorjaar herhaal je deze snoeibeurt. Let op dat er geen kans meer op vorst is, want het blijft natuurlijk wel een Française. Ze geeft je volop plezier maar je moet haar wel goed verzorgen.

 

pinterest

1 Reactie

  1. Pingback: lavendel in de tuin en in de keuken - de Meisjes van de Moestuin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *