winterpostelein

winterpostelein

Ze wilde weer eens iets anders kweken. Anders wordt het saai op de moestuin. Natuurlijk is het fijn om ieder jaar oude bekenden te zien opduiken. Bekenden waarvan je weet dat je het hele groeiproces kent. Je weet wat ze doen. Je weet hoe ze zich verhouden tot weersomstandigheden, grondsoorten en ongedierte. Lekker vertrouwd. Daar kun je het bij houden. Succes verzekerd. Maar succes is niet interessant. Van succes val je in slaap en dat wil het Meisje niet. Het Meisje is nieuwsgierig. Wil leren. Geïntrigeerd blijven.

Daarnaast heeft het Meisje een licht snobistisch trekje. Ze vindt het fijn als ze iets kweekt dat ze niet in de winkel kan kopen. Dan voelt het nog meer alsof haar moeite niet voor niets is geweest. Exclusiviteit. Jippie!

Winterpostelein en zomerpostelein

Op zoek naar iets nieuws en bijzonders, ontdekte ze winterpostelein. Winterpostelein lijkt op zomerpostelein, in uiterlijk, in smaak en in gebruik, maar het is een totaal andere plant. Ook de Latijnse benamingen zijn anders. Voor winterpostelein is dit Claytonia perfoliata. Zomerpostelein heet Portulaca oleracea. Het is geen familie van elkaar en dat is merkbaar aan het gedrag van de plant in de moestuin.

Winterpostelein combineert een teer uiterlijk met een ongelooflijke winterhardheid. De blaadjes kunnen een beetje bruin worden als het echt heel hard vriest, maar als je de lelijke blaadjes verwijdert verschijnen er gewoon weer nieuwe en verse. Het plantje houdt van moeilijke omstandigheden. Kou, schaduw, zandgrond of onvoldoende voeding. Dat vormt allemaal geen probleem voor winterpostelein. Sterker nog. Daar gedijt ze juist bij. Dan zaait ze zichzelf lekker uit. Wentelend in zoveel problemen. Gelukkig wortelen de blaadjes heel ondiep zodat je deze gemakkelijk uit kunt trekken.

Winterpostelein zaaien

Een ander voordeel is dat je winterpostelein pas in het najaar zaait. Als de meeste groente is geoogst begint het groeiproces van dit plantje pas. Deze bladgroente zaai je tussen juli en oktober. Zaai niet te dicht op elkaar en houdt tussen de rijen zo’n 20 centimeter ruimte aan.

Als de grond nog te warm is, zoals dit jaar, kan het lang duren voordat het zaad ontkiemt, maar als de koude ineens toeslaat leeft de winterpostelein op. Letterlijk.

Daarna gaat het snel. Binnen de kortste keren komen de schotelvormige blaadjes tevoorschijn. De bloei van de plant is ook prachtig. Dwars door het hart van het blad verschijnen minuscule bloemetjes. Daar verwijst de naam van deze bladgroente naar. Claytonia perforata. Het bloemetje perforeert het blad.

Winterpostelein oogsten

Het blad is knapperig en mals. Eigenlijk zijn het kleine vitaminebommetjes. De plant zit vol met mineralen en vitamine C. Vroeger werd winterpostelein dan ook gebruikt om scheurbuik tegen te gaan. Je eet zowel het blad als het steeltje.

Als je tijdens het oogsten een centimeter of vijf van het steeltje laat staan, verschijnt er vanzelf weer nieuw blad. Zo kun je doorgaan met oogsten tot aan het voorjaar. Dan is het alweer tijd voor het nieuwe moestuin seizoen. Dan kan het Meisje weer beginnen met nieuwe soorten groente en fruit. Ze gaat alvast op zoek. Heeft iemand nog een leuke tip?

Als je benieuwd bent naar een lekker recept met winterpostelein, dan is dit jouw blog.

salade met bloedsinaasappel, blauwe kaas en walnoten

salade met bloedsinaasappel, blauwe kaas en walnoten

pinterest

2 Reacties

  1. suzigirl

    Ik heb nog nooit Postelein gegeten, doch het recept ziet er lekker uit.

    Uw tip om sla niet helemaal af te snijden heb ik met succes op veldsla toegepast, heb de blaadjes afgesneden en het hart laten staan, dus dat schiet terug door. Van de Nederlanders leren wij zuinig zijn, waarvoor dank.

    Reageren
    1. Reny (Auteur bericht)

      Wat leuk dat dit gelukt is! Waar een Nederlans / Vlaamse kruisbestuiving al niet goed voor is 😉

      Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *