winterprei uitplanten

winterprei uitplanten

Had het Meisje op school maar beter opgelet. Maar dat deed ze niet. Niet uit desinteresse, o nee helemaal niet. Ze ging graag naar school en vond het er gezellig. School was voor haar voornamelijk een sociaal fenomeen. Uren kletsen met vriendinnen. Briefjes schrijven die over en weer gingen. Agenda’s volplakken en af en toe kattenkwaad uithalen. Maar altijd binnen de lijntjes. Het Meisje moet een ideale puber zijn geweest.

Ze leerde gemakkelijk en ze bezat discipline. Best een voordeel. Eenmaal thuis stortte ze zich vol overgave op haar huiswerk. Met de radio aan maakte ze haar schoolopgaven tot het eten op tafel stond. Het Meisje moet ook een ideale leerling zijn geweest.

Helaas beperkte dit leren zich tot de vakken waar ze goed in was. Ze was een talig typje. De andere vakken liet ze zo snel mogelijk vallen. Zo ook alle vakken waar het woord “kunde” in voor kwam. Het Meisje was gewoon niet zo kundig. Wiskunde? Onbegrijpelijk. Natuurkunde? Saai. Scheikunde? Lachen, vooral omdat de proeven van de lerares altijd de mist in gingen.

Nu heeft ze spijt dat ze niet beter op heeft gelet. Dan had ze van alles geweten over bacteriën of fotosynthese. Over structuren en verbindingen. Over het belang van pH waardes en het verschil tussen zuren en basen. Wat zou ze daar op de tuin een plezier van hebben gehad. Nu moet ze alles opzoeken. Heeft ze niets aan haar talenknobbel.

Winterprei bemesten

Met al die kennis had ze drie jaar geleden al winterprei kunnen oogsten. Normale volgroeide prei. Prei is namelijk bij uitstek een groente waarbij een beetje “kunde” best gemakkelijk was geweest. Prei heeft een rijke bodem nodig en die heeft het Meisje niet op haar moestuin. Dat betekent dat ze hem moet verrijken. Met stikstof en met mest. Het Meisje gebruikte paardenmest maar onlangs las ze dat koeienmest een beter keuze was geweest dan paardenmest. Iets met magnesium, fosfaat en kalium. Maar zoals je al kunt raden: het Meisje weet er het fijne niet van.

Winterprei uitplanten

Nu is het zo ver. Ze kan haar winterprei uitplanten. Na twee jaar van mislukkingen moet het dit keer goed gaan. Het eerste jaar had het Meisje de grond niet voldoende bemest waardoor de prei het uiterlijk van een bosui bleef houden. Het tweede jaar plantte ze de prei te ondiep. Hierdoor kreeg ze opvallend veel groen blad. Tja, iets met het ontbreken van fotosynthese.

Ze heeft zich nog eens ingelezen en nu weet ze eindelijk hoe het moet. Winterprei uitplanten vergt een speciale techniek. De prei moet heel diep in een wijd gat gezet worden.  Prik eerst met de achterkant van een bezem een flink gat in de grond. Dit gat moet zo diep zijn dat het hart van het groen boven de aarde blijft. Houd rekening met een diepte van een centimeter of 15. Vervolgens knip je de helft van het blad af.

Zet de zaailing vervolgens voorzichtig in het gat en dan volgt de bijzondere truc. Het gat wordt niet gevuld, hooguit met een handje koemestkorrels. De rest van het gat vult zich in de loop van de tijd vanzelf met aarde. Prei heeft namelijk luchtige grond nodig om lekker te kunnen groeien. En dat is wat je wilt. Je wilt een dikke winterprei met heerlijk zachte witte stengel. Het gaat helemaal goed komen. In ieder geval in theorie. Nu de praktijk nog.

Teel jij zomerprei? Maak dan deze soep van prei en aardappel. Vervang het uitgebakken spek door krokant gebakken salieblaadjes en je hebt een heerlijk zomers gerecht.

maaltijdsoep van prei en aardappel

maaltijdsoep van prei en aardappel

pinterest

1 Reactie

  1. Sem

    Haha. Heel herkenbaar deze blogpost! Maargoed… na een paar jaar ervaring loopt alles op rolletjes. Of toch niet? 😉 De natuur verveelt nooit

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *