wat kun je doen met onrijpe vijgen?

wat kun je doen met onrijpe vijgen?

De Meisjes leven in een bubbel. Een filterbubbel. Net als iedereen. Het is het gesprek van de dag sinds er in Amerika een nieuwe president is gekozen die niet vanwege zijn kwaliteiten, maar vanwege de algoritmes van social media en het verschijnen van nepberichten op Facebook tijdlijnen, de voorkeur kreeg boven zijn tegenkandidaat. Het is toch wat.

Het tuinMeisje zat niet op Facebook. Ze heeft daar nog nooit de voordelen van gezien. Natuurlijk. Het is best handig als je allemaal een beetje druk bent en je geen tijd hebt om je vrienden te kunnen zien. Zo blijf je snel op de hoogte van elkaars wel en wee. Hoewel. Wee staat er nooit op en hoort toch bij het echte leven. Alleen daarom al vind ze het een oppervlakkig medium. En dan die berichten over anoniem gescheld en gedreig op dit medium. Gelukkig mist ze dat allemaal.

Toch zit het tuinMeisje sinds de geboorte van De Meisjes van de Moestuin op Facebook. Anders kan ze geen berichtjes posten voor De Meisjes. Ze is anoniem aanwezig en zal nooit iets liken of delen, hoe goed ze in de echte wereld ook met iemand bevriend is. Dit tot grote vertwijfeling van Facebook. Maandelijks krijgt het tuinMeisje een wanhopig berichtje van Facebook: “Help je vrienden te herkennen”. Je zult begrijpen dat het Meisje geen enkele behoefte heeft om Mark Zuckerberg hierbij te helpen. Ze moet er zelfs onbedaarlijk om lachen. Facebook presenteert foto’s van mensen die het Meisje nog nooit gezien heeft. Mark zit er heel ver naast. Gelukkig maar.

Het tuinMeisje is echter verslingerd aan een ander sociaal medium. Instagram. Inmiddels ook gekocht door de grote Mark, maar dat terzijde. Wat een fijn medium is dit. Een blije bubbel. Een geweldig communicatiemiddel om foto’s te delen. De Meisjes zijn er gek op en posten iedere dag foto’s van hun oogst of van de gerechten die ze ermee hebben gemaakt. Daar krijgen ze ook heel veel voor terug. Hartjes, lieve en bewonderende reacties van volgers. Dat is het fijne van Instagram. Er wordt niemand belachelijk gemaakt, uitgefloten of gekleineerd. Iedereen vindt elkaar leuk. Anders volg je elkaar niet. Simpel toch?

Een andere voordeel is dat het tuinMeisje dagelijks omringd wordt door schoonheid. Ze ziet de mooiste foto’s voorbij komen uit de hele wereld. Foto’s van prachtige moestuinen, macro opnames van groente of fruit, foto’s vanuit een bijzonder hoek, natuurfoto’s, bloemenfoto’s. Instagrammers die hele stillevens kunnen maken van hun oogst of van een gerecht. Foto’s waar het tuinMeisje vol ontzag van geniet.

Ook in deze blije bubbel gaat informatie-uitwisseling snel. Zo zat het tuinMeisje onlangs met een paar handenvol onrijpe vijgen. Ze wist dat deze van de boom zouden vallen. Ze waren te groot om te overwinteren. Dat doen alleen de vijgen die de grootte hebben van een erwtje. Het Meisje heeft de vruchten geplukt en vroeg Instragrammers: “wat kun je doen met onrijpe vijgen?” Al snel rolden de lekkerste recepten binnen. Wat een feest. Van jam tot chutneys en alles daar tussenin.

Ook een Grieks recept voor gesuikerde vijgen: glyko sykalaki. Dat leek het tuinMeisje het allerlekkerst. Haar Grieks is allerbelabberdst maar ze vond al snel een Engelstalig recept. Vol met gemakkelijke aanwijzingen en foto’s.

Onrijpe vijgen bevatten een kleverig melkwit sap. Het Meisje droeg dan ook latex handschoenen bij de verwerking van haar vijgen. De kleverige vlekken op potten en pannen waar de half Griekse Lulu in het recept over schrijft, waren voor het tuinMeisje geen probleem. Deze verwijderde ze gemakkelijk met een beetje wasbenzine.

Het Meisje moest er een beetje tijd in stoppen, maar toen had ze ook wat. Heerlijke gesuikerde vijgen. Lekker bij ijs of een stukje cake. Laat haar maar even genieten in haar eigen blije bubbel.

pinterest

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *